De Stichting

Stichting "Eygelshoven door de eeuwen heen" werd opgericht op 30 november 1981. Hoewel wij officieel een stichting zijn, vervullen wij de rol van de heemkundevereniging voor Eygelshoven. Ons doel is het verzamelen, bewaren en ontsluiten van de rijke historie van ons dorp en zijn inwoners.

Het ontstaan

De stichting is voortgekomen uit het 850-jarig bestaan van Eygelshoven in 1981. Ter gelegenheid van dit jubileum stelde de toenmalige gemeente Eygelshoven een werkgroep samen om een gedenkboek te schrijven. De hoeveelheid informatie en uniek fotomateriaal die tijdens dit onderzoek naar boven kwam was zo overweldigend, dat de leden besloten een blijvende historische organisatie op te richten.

Stichting “Eygelshoven door de eeuwen heen” werd opgericht op 30 november 1981. Hoewel de organisatie officieel de vorm van een stichting heeft, vervult zij in de praktijk de rol van heemkundevereniging voor Eygelshoven. Het doel is het verzamelen, bewaren en ontsluiten van de rijke historie van het dorp en zijn inwoners.

Het ontstaan

De stichting is ontstaan naar aanleiding van het 850-jarig bestaan van Eygelshoven in 1981. Ter gelegenheid van dit jubileum stelde de toenmalige gemeente Eygelshoven een werkgroep samen om een gedenkboek te schrijven. Tijdens dit onderzoek kwam een grote hoeveelheid informatie en uniek fotomateriaal naar boven. Deze overvloed aan historisch materiaal was zo indrukwekkend dat de leden besloten een blijvende historische vereniging op te richten.

Huisvesting in de Laethof

Vanaf het begin verleende de gemeente Eygelshoven alle medewerking bij het vinden van een geschikte locatie. Er werden enkele ruimtes beschikbaar gesteld in de Laethof, waar de stichting tot op de dag van vandaag is gehuisvest. In deze ruimtes ontplooien de verschillende werkgroepen hun activiteiten.

Uitbreiding met het Mijnproject

In 2009 maakte de stichting een belangrijke uitbreiding door. Het Mijnproject, dat was ontstaan uit particulier initiatief, werd als nieuwe werkgroep binnen de stichting opgenomen. Hierdoor kreeg de stichting een sterk educatief karakter en werd het behoud van het mijnverleden van de mijnen Laura en Julia een kernactiviteit.